Μερικές αλήθειες που δεν ήξερες για το 1821

Μερικές αλήθειες που δεν ήξερες για το 1821

Ο συγγραφέας του 'Τα Ψιλά Γράμματα της Ιστορίας', Θεόδωρος Παναγόπουλος, αμφισβητεί όσα γράφουν τα σχολικά βιβλία της ιστορίας για την Επανάσταση.
Οι λαοί δεν έχουν μόνο ήρωες, έχουν και καθάρματα. Στην ιστορία ενός τόπου δεν ανήκουν μόνο οι ήρωες, ανήκουν και τα καθάρματα, που κι αυτά γράφουν ιστορία', αναφέρει ο Βασίλης Ραφαηλίδης στην 'Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους (1830-1974)'. Κι όταν και τα καθάρματα γράφουν ιστορία, τότε η ιστορία περιλαμβάνει και αδικίες. Η αδικία και κατ' επέκταση η απόδοση δικαιοσύνης ήταν το κίνητρο που ώθησε τον Θεόδωρο Παναγόπουλο να γράψει 'Τα Ψιλά Γράμματα της Ιστορίας', ένα βιβλίο που αμφισβητεί πολλά από όσα θεωρούσαμε ως θέσφατα για την Ελληνική Επανάσταση του 1821, απλά και μόνο επειδή αναφέρονται στα σχολικά βιβλία.
''Μελετώντας τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια όσα έχουν γραφτεί για το '21, σχημάτισα τη γνώμη πως η Επανάσταση προδόθηκε τόσο από μέσα όσο και απέξω'', μου ανέφερε ο Παναγόπουλος στην αρχή της συζήτησής μας, ο οποίος ως, συνταξιοδοτημένος, δικαστής ενοχλήθηκε από τις ιστορικές αδικίες και θέλησε μέσω του βιβλίου του να αποδοθεί δικαιοσύνη. ''Ήθελα, σύμφωνα με τη δική μου συνείδηση, να ξεκαθαρίσω ποιοι ήταν πραγματικά αγνοί και ποιοι ιδιοτελείς. Έτσι, ξεκίνησα να ερευνώ τα πρόσωπα και τα γεγονότα, μία έρευνα που κατέληξε στη συγγραφή του 'Τα Ψιλά Γράμματα της Ιστορίας''.
(Ο Θεόδωρος Παναγόπουλος)
>''Ενώ η Επανάσταση ξεκίνησε αρκετά καλά, την πρόδωσαν από μέσα οι κοτζαμπάσηδες και οι πρόκριτοι. Δεν την ήθελαν, γιατί περνούσαν καλά επί τουρκοκρατίας. Είχαν αποκτήσει πολύ σημαντική πολιτική δύναμη, γιατί είχαν τον έλεγχο της οικονομίας, εισπράττοντας τους φόρους για λογαριασμό του σουλτάνου, κρατώντας ένα τεράστιο μερίδιο για τους ίδιους. Είχαν φτάσει στο σημείο να διορίζουν και να απολύουν ακόμα και τον πασά της Τριπολιτσάς, τον Οθωμανό διοικητή της Πελοποννήσου. Επομένως, δεν ήθελαν ανεξάρτητο ελληνικό κράτος, γιατί θα έχαναν τα προνόμια και τις περιουσίες τους''.
> ''Απέξω την Επανάστση πρόδωσαν οι Φαναριώτες και όσοι ήρθαν μαζί τους στην Ελλάδα. Άνθρωποι όπως ο Μαυροκορδάτος και ο Καρατζάς που ήρθαν από τις παραδουνάβιες ηγεμονίες κι έφεραν μαζί τους διάφορους περίεργους νεαρούς τύπου Πολυζωίδη και Σκουφά, οι οποίοι αργότερα έγιναν ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Καποδίστρια. Όλοι αυτοί που ήρθαν απέξω δεν ήταν πάνω από είκοσι ετών. Πολέμησαν τους οπλαρχηγούς που είχαν ξεκινήσει την Επανάσταση και έτσι στην πραγματικότητα την πρόδωσαν. Θα ήμασταν ένα διαφορετικό κράτος, ίσως πιο ευτυχισμένο, πιο ειρηνικό και εντελώς ανεξάρτητο αν δεν σκότωναν τον Καποδίστρια, ο οποίος είχε όνειρα να φτιάξει μια Ελλάδα μεγάλη, ισχυρή και ανεξάρτητη''.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις

 > ''Δεν θα έλεγα πως η ελληνική επανάσταση ήταν αποτέλεσμα της επιθυμίας των Μεγάλων Δυνάμεων. Η ουσία ήταν πως η Αγγλία και η Γαλλία δεν ήθελαν να κατέβει η Ρωσία στη Μεσόγειο. Με βάση αυτή τη λογική, λοιπόν, εμπόδιζαν την Ελλάδα να γίνει ανεξάρτητο κράτος. Ήθελαν να γίνει αυτόνομη επαρχία της οθωμανικής αυτοκρατορίας, όπως ήταν η Μολδοβλαχία. Αναγκάστηκαν μαζί με τους Τούρκους να δεχτούν την αυτονομία, όταν οι Ρώσοι έφτασαν με τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο στα πρόθυρά της Κωνσταντινούπολης. Ο σουλτάνος πιεζόμενος πλέον και από τους Αγγλογάλλους δέχτηκε την ανεξαρτησία κι έτσι φτάσαμε στο σχηματισμό ενός μικρού ελληνικού κράτους που περιλάμβανε την Πελοπόννησο, τις Κυκλάδες και τη Στερεά Ελλάδα.
> ''Οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν αποφασίσει η Ελλάδα να είναι φόρου υποτελής στο σουλτάνο και ο αρχηγός της αυτόνομης πολιτείας να διορίζεται μετά από έγκριση του σουλτάνου. Την Ελλάδα την ήθελαν προτεκτοράτο. Την ανεξαρτησία την δέχτηκαν κατά ανάγκη, αλλά περιορισμένη. Αποφάσισαν να την κάνουν προτεκτοράτο και αφού επελέγη ο Καποδίστριας από την Εθνοσυνέλευση άρχισαν να τον υποσκάπτουν. Οι Άγγλοι έβαλαν από πίσω του τον πράκτορας τους, τον Μαυροκορδάτο. Δημιούργησαν το κοινό της Ύδρας, άρχισαν να λένε στα νησιά να μην πληρώνει κανείς φόρο στην κυβέρνηση και στο τέλος τον δολοφόνησαν, μέσω των  Μαυρομιχαλαίων. Κάπως έτσι ξεκίνησε η απόλυτη εξάρτησή μας από τις Μεγάλες Δυνάμεις και φτάσαμε μέχρι τον ερχομό του Όθωνα''.
> ''Πιστεύω πως θα είχαμε καταφέρει να ανεξαρτητοποιηθούμε και χωρίς τις Μεγάλες Δυνάμεις, τα δάνεια τους και το Ναυαρίνο. Τον πρώτο χρόνο της επανάστασης είχαμε όλο νίκες. Από τη στιγμή που ανακατεύτηκε ο Μαυροκορδάτος, ο οποίος εξυπηρετούσε τα αγγλικά συμφέροντα, είχαμε όλο ήττες. Στην ανεξαρτησία δεν έπαιξε ρόλο το Ναυαρίνο. Όλο αυτό ξεκίνησε από παρεξήγηση, αφού ένα αγγλικό πλοιάριο με λευκή σημαία κινήθηκε προς στην τουρκική ναυαρχίδα για να ζητήσει να συζητήσουν. Οι Τούρκοι το πυροβόλησαν, σκοτώθηκε ένας δόκιμος και ξεκίνησε η μάχη. Θα τα είχαμε καταφέρει και χωρίς το Ναυαρίνο''.
> ''Όσον αφορά το δάνειο, λειτούργησε διαιρετικά για τους Έλληνες. Οι Άγγλοι μας ήθελαν διαιρεμένους. Για αυτό και δημιούργησαν ένα ολιγαρχικό κόμμα, το κόμμα των αρχόντων με τους κοτζαμπάσηδες και τους Κουντουριώτηδες, ενώ από την άλλη πλευρά βρίσκονταν οι Καραϊσκάκης, Κολοκοτρώνης, Ανδρούτσος. Τον Ανδρούτσο και τον Καραϊσκάκη τους δολοφόνησαν, ενώ τον Κολοκοτρώνη τον φυλάκισαν. Η Αγγλία εκείνα τα χρόνια χρησιμοποιούσε το σύστημα 'διαίρει και βασίλευε''.
> ''Πώς θα τα καταφέρναμε χωρίς τις Μεγάλες Δυνάμεις; Τον πρώτο χρόνο της Επανάστασης (1821-22), είχαμε έξι νίκες και καμία ήττα σε μάχες. Στα τέλη του '21 ήρθε ο Μαυροκορδάτος και από το '22 που έκανε το σύνταγμα μέχρι το '32 δεν κερδίσαμε ούτε μία μάχη. Γνωρίσαμε  δέκα ήττες από την Πάτρα και την Κόρινθο μέχρι το Μανιάκι με τον Παπαφλέσσα και τη Σφακτηρία. Μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα, είχαμε πέντε καταδίκες όπως αυτές του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη, οχτώ δολοφονίες και δύο εμφύλιους πολέμους. Είχαμε 200.000 νεκρούς, αναπήρους και αιχμαλώτους και σκεφτείτε πως εκείνο το διάστημα ο πληθυσμός της χώρας ήταν 900.000, άρα χάθηκε το 1/4 του πληθυσμού. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της πολιτικής των Άγγλων, για αυτό πιστεύω πως η Επανάσταση θα πετυχαίναμε και χωρίς τις Μεγάλες Δυνάμεις''.
> ''Πήραμε, επίσης δάνεια, τα οποία τα κατασπαταλήσαμε. Από τις 2.000.000 λίρες των δανείων έφτασαν στην Ελλάδα οι 800.000. Τα λεφτά τα έφαγαν ο Κουντουριώτης με τον Κωλέττη και τον Μαυροκορδάτο. Μ' ένα μέρος αυτών των χρημάτων παραγγείλαμε φρεγάτες από τα ναυπηγία της Αγγλίας οι οποίες δεν ήρθαν ποτέ γιατί την ίδια περίοδο τα αγγλικά ναυπηγεία είχαν παραγγελίες από τον Μεχμέτ Άλη, τον πατέρα του Ιμπραήμ και καθυστέρησαν τις ναυπηγήσεις των ελληνικών πλοίων για να προλάβουν να στείλουν στην Αίγυπτο τις δικές του παραγγελίες, ώστε να έχει τη δυνατότητα ο Ιμπραήμ να φτάσει στην Πελοπόννησο χωρίς να βρει αντίσταση''.
> ''Δυστυχώς το '21 δεν είχαμε την κατάλληλη ηγεσία. Είχαμε τον Μαυροκορδάτο και τον Κωλέττη. Το '22 ο Μαυροκορδάτος στο σύνταγμα της Επιδαύρου, έβαλε ένα άρθρο που έλεγε πως ο αρχηγός του στρατού (δηλαδή ο Κολοκοτρώνης, ο Υψηλάντης ή όποιος θα γινόταν αρχιστράτηγος) δεν μπορούσε να κάνει καμία πολεμική επιχείρηση χωρίς την άδεια της βουλής. Την βουλή απάρτιζαν άνθρωποι του Ζαΐμη και του Μαυροκορδάτου. Με τα μέσα της εποχής φανταστείτε να έρχεται από τα Μέγαρα ο Κιουταχής με 10.000 στρατιώτες και να πρέπει ο αρχιστράτηγος να πάει στην Τρίπολη να βρει τη βουλή, να συνεδριάσει και να του δώσει την άδεια. Έλεος. Αυτό είναι ανήκουστο. Και όμως είχε γίνει.''

Ο Λόρδος Βύρωνας και η Εκκλησία

 > ''Αφού ο Βύρωνας ήταν σπουδαίος φιλέλληνας γιατί δάνεισε λίρες αναγκάζοντάς μας να υποθηκεύσουμε τις αλυκές του Μεσολογγίου και το χρέος το πλήρωσε μετά η ελληνική πολιτεία στους κληρονόμους του; Η εκκλησία έπαιξε και αυτή αρνητικό ρόλο. Είχε αφορίσει τον Ρήγα και τον Κολοκοτρώνη, τον οποίο κυνήγησε για να τον εξολοθρεύσει. Η Εκκλησία αποκαλούσε βασιλέα τον σουλτάνο και διέδιδε ότι εκείνος μας αγαπούσε. Αυτό ξεκίνησε από την εποχή του Γεννάδιου, ο οποίος είχε πει μετά την άλωση της Πόλης πως ο Θεός μας τιμώρησε γιατί φύγαμε από το δρόμο του''.

Η ιστορική αλήθεια και οι ομοιότητες με το σήμερα

 > ''Έχουν περάσει σχεδόν 200 χρόνια από την Επανάσταση. Πιστεύω πως είναι αρκετά για να μάθουμε επιτέλους την αλήθεια. Αν είχαμε μάθει από μικροί ότι ο Όθωνας κυβερνούσε απολυταρχικά και είχε μαζέψει γύρω του όλα τα καθάρματα τα οποία έκανε στρατηγούς και αντιστράτηγους, αν ξέραμε ότι τα δάνεια μας σκλαβώνουν, αν μας έλεγαν αυτό που έλεγε ο Καποδίστριας ότι ό 'ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης', ίσως η Ελλάδα ήταν μια καλύτερη χώρα με πιο υπεύθυνους πολίτες. Όχι πολίτες που ακούν τον Κωλέττη και τον Μαυροκορδάτο που μονοπωλούσαν την εξουσία από το '22 μέχρι το '62 και συνεπώς έγραψαν την ιστορία όπως ήθελαν εκείνοι''.
> ''Αν δεν σου λένε την αλήθεια πως να έχεις άποψη; Σήμερα λέμε για το αν πρέπει να φύγουμε ή όχι από το ευρώ. Δεν κάθεται όμως κάποιος να μας πει τις συνέπειες του αν φύγουμε και τις συνέπειες του αν μείνουμε. Κοιτάνε την καρέκλα τους και οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η νυν. Να λοιπόν γιατί χρειάζεται να μαθευτεί η αλήθεια στα σχολεία και να μάθουν τις ευθύνες τους οι μαθητές από παιδιά, αλλιώς γίνονται πρόβατα. Ραγιάς ξέρετε τι σημαίνει; Ο 'ράγιας' προέρχεται απ΄την αραβική λέξη 'ράγι' που σημαίνει κοπάδι. Ραγιάς ήταν το κοπάδι του σουλτάνου. Ο σουλτάνος της οθωμανικής αυτοκρατορίας είχε δικαίωμα πάνω στο κοπάδι να το σφάξει ή να το κάνει ό,τι θέλει. Ραγιάδες θέλουμε; Πρόβατα; Εγώ ως μαθητής από την επαρχία δεν ήξερα τίποτα πέρα από αυτά που έγραφαν τα βιβλία. Τέλειωσα το σχολείο και δεν ήξερα ποιος είναι ο Μωάμεθ και ο Μαρξ. Τι φοβόντουσαν; Πώς αν τους μάθαινα θα γινόμουν μουσουλμάνος ή κομμουνιστής;''
> ''Η σημερινή πολιτική σκηνή είναι ταυτόσημη με αυτή του 1821. Ποτέ κανείς δεν λογαριάζει το λαό. Τότε τα έτρωγαν οι κοτζαμπάσηδες μέσω των φόρων, σήμερα οι πλούσιες οικογένειες δεν φορολογούνται και ο λαός υποφέρει. Οι βουλευτές που έχουμε θα έπρεπε να ντρέπονται. Αν είχαμε πολίτες σκεπτόμενους δεν θα ψήφιζαν κανέναν από αυτούς. Όταν το '21 ήρθε ο Καποδίστριας δεν δέχτηκε να πάρει βουλευτική αποζημίωση ούτε ένα φοίνικα και πέθανε χωρίς να έχει τίποτα. Οι σημερινοί βουλευτές δεν δέχονται καμία περικοπή κι έχουν τόσα προνόμια. Να γιατί χρειάζεται πολίτης με μυαλό. Για να μην είναι πρόβατο του καθενός''.
>''Το '21 πέρα από τους Άγγλους υπήρχαν οι Βαυαροί, οι οποίοι εκείνη την εποχή έκαναν την πρώτη γερμανική κατοχή στην Ελλάδα. Έφεραν τον ανήλικο Όθωνα και κυβερνούσαν μέσω των αντιβασιλέων. Με τον Όθωνα ήρθαν 3.500 Βαυαροί, οι οποίοι έστησαν δύο σκουριασμένες λαιμητόμους, σε Χαλκίδα και Ναύπλιο και άρχισαν να κόβουν κεφάλια. Κάλεσαν στο Ναύπλιο τον στρατό που είχε φτιάξει ο Καποδίστριας που αποτελούνταν από όσους πολέμησαν στην Επανάσταση, τον αφόπλισαν και μετά τον ξαπόστειλαν. Οι περισσότεροι πήγαν στα βουνά και έγιναν ληστές. Οι άλλοι περάσαν από τη Λαμία και πάνω και πήγαν με τους Τούρκους που μέχρι τότε πολεμούσαν και λήστευαν τους Έλληνες. Δηλαδή έφυγαν από τη χώρα όσοι πολέμησαν τους Τούρκους και έμειναν οι Βαυαροί. Έφτασαν στο σημείο να πιάσουν τον Πλαπούτα και τον Κολοκοτρώνη και να τους καταδικάσουν σε θάνατο. Η πρώτη γερμανική κατοχή έγινε τότε με τις ξιφολόγχες, η δεύτερη έγινε το 1941 και από το 2010 έχουμε νέα γερμανική κατοχή. Αυτή τη φορά οι ξιφολόγχες αντικαταστάθηκαν με χάρτινες ξιφολόγχες όπως το ευρώ.''
>''Από την ελληνική ιστορία νιώθω περήφανος για τη στάση του Κολοκοτρώνη, περήφανος και λυπημένος που χάθηκε για τη συμπεριφορά του ο Καποδίστριας. Περήφανος για το Νικηταρά και για τη Μαντώ Μαυρογένους. Για όλους τους ανθρώπους με αξία που έδωσαν τη ζωή και τη ψυχή τους για τον Αγώνα και στους οποίους οφείλεται η ελευθερία μας''.

Οι Τούρκοι, το ελληνικό DNA και οι παρελάσεις

 > ''Σήμερα ο Ερντογάν οραματίζεται να επανιδρύσει την οθωμανική αυτοκρατορία. Στο σχολείο οι Τούρκοι τα μαθαίνουν πιο λάθος ακόμα και από εμάς. Και εμείς σφάζαμε Τούρκους και εκείνοι μας έσφαζαν. Η ιστορία θα έπρεπε να είναι αντικειμενική. Να λέει τι κάναμε εμείς στη Μικρά Ασία και τι έκαναν εκείνοι στη Σμύρνη. Ποντάρουν, όμως, και οι δύο στο συναισθηματισμό και το αποτέλεσμα είναι να βρισκόμαστε από το 15ο αιώνα σε μια αντιπαλότητα που δεν λέει να τελειώσει. Θα μπορούσαμε να έχουμε καλές σχέσεις με τους Τούρκους, οι οποίες θα ωφελούσαν και τις δύο πλευρές. Αντ' αυτού οι Γερμανοί και οι Αμερικάνοι πουλάνε εξοπλισμούς και στους δυο μας και γλεντούν με τα λεφτά μας''.
> ''Σε αυτό τον τόπο κατοικούσαν κάποιοι άνθρωποι που ανέπτυξαν τη δημοκρατία και τη φιλοσοφία. Από το 146μ.Χ. που έπεσε η Ελλάδα κι έγινε Ρωμαϊκή αυτοκρατορία έπαψαν να υπάρχουν Έλληνες. Υπήρχαν Ρωμιοί. Δημιουργήθηκε ανατολικό και δυτικό κράτος και είχαμε αυτοκράτορες που κανείς δεν ήταν Έλληνας. Η Ελλάδα δεν έχει σχέση με το Βυζάντιο αν και προσπάθησαν να μας πολιτογραφήσουν βυζαντινούς. Εκείνο που διασώθηκε από τον ελληνισμό της αρχαιότητας ήταν η γλώσσα χάρη στις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά κυρίως χάρη στο γεγονός πως τα Ευαγγέλια είχαν γραφτεί στα ελληνικά. Όσον αφορά το ελληνικό DNA, κανείς λαός δεν είναι καθαρός. Από εδώ έχουν περάσει, Αρβανίτες, Ενετοί, Τούρκοι και τόσοι άλλοι. Έχουμε και τούρκικο αίμα, αλλά και οι Τούρκοι ελληνικό. Ξέρετε πόσο ελληνικό αίμα έχουν οι Τούρκοι ως απόγονοι γενιτσάρων;''
> ''Οι παρελάσεις αποτελούν τρόπο επίδειξης και δεν έχουν κάποια χρησιμότητα. Τέτοιες μέρες θα μπορούσαν να γίνονται διαλέξεις στα σχολεία σχετικά με το τι έγινε το '21, αλλά οι παρελάσεις και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου θέλουν να τονίσουν το εθνικό φρόνημα και τίποτα άλλο. Δεν βοηθά σε τίποτα να βγαίνουν οι επίσημοι να στρίβουν τα κεφάλια και να κοιτούν τ' άρματα. Αυτό που βοηθά είναι να πουν την αλήθεια. Στη Γερμανία και στην Αγγλία γίνονται παρελάσεις; Ο μόνος τρόπος για να τιμήσουμε όσους αγωνίστηκαν για την Επανάσταση είναι να σεβόμαστε και να μνημονεύουμε αυτούς που μας ελευθέρωσαν και να τους θεωρούμε πρότυπα των οποίων τη ζωή πρέπει να ακολουθούμε''.
Το βιβλίο 'Τα Ψιλά Γράμματα της Ιστορίας' κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ενάλιος.

Η συγχώρεση και η προσφορά κάνουν καλό στην υγεία


Συγχωρέστε και προσφέρετε για να έχετε καλή υγεία
 Όλοι θυμώνουμε με τους ανθρώπους που μας έχουν κάνει κακό...
Όλοι σκεφτόμαστε όλους εκείνους που έχουν ανάγκη και πρέπει το κράτος να φροντίσει γι΄αυτούς, αφού οι περισσότεροι πιεζόμαστε οικονομικά και δεν μπορούμε να προσφέρουμε και σε άλλους...
Όμως το να μάθουμε να συγχωρούμε και να προσφέρουμε κάνει καλό στη δική μας υγεία!
-Η συγχώρεση...
Όταν κάποιος μας βλάψει νιώθουμε απογοήτευση, θλίψη και οργή. Πολλοί από εμάς κολλάμε σε αυτά τα άσχημα συναισθήματα για χρόνια, ακόμη και αν δεν έχουμε καμιά συναναστροφή με αυτόν που μας έκανε το κακό. Τα συναισθήματα αυτά, όμως βλάπτουν περισσότερο εμάς παρά τον φταίχτη... Η διαρκής οργή προκαλεί πολλά και διάφορα ψυχοσωματικά προβλήματα και ασθένειες και χαλάει τη διάθεσή μας και τις σχέσεις μας με τους γύρω μας. Πρέπει να μάθουμε να συγχωρούμε, γιατί δεν αξίζει να δαπανούμε ενέργεια για κάποιον που δεν αξίζει.... Δεν πρέπει να μένουμε προσκολλημένοι στο παρελθόν. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε το παρόν. 
Όταν δεν συγχωρούμε κουβαλάμε μόνιμα ένα βάρος, προσκολλούμαστε στο παρελθόν, δεν ζούμε το παρόν, τα αρνητικά συναισθήματα υπερκαλύπτουν τα θετικά, καταναλώνουμε χρόνο και ενέργεια για κάτι χωρίς νόημα, και οι αρνητικές σκέψεις και τα αρνητικά συναισθήματα αλλοιώνουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τη ζωή μας και το μέλλον μας και παίρνουμε λανθασμένες αποφάσεις, κάνουμε άσκοπες, σπασμωδικές ενέργειες κι αποκτάμε έμμονες ιδέες.
Όταν συγχωρούμε δείχνουμε τη δύναμή μας, απελευθερωνόμαστε από το παρελθόν, ζούμε το παρόν, δεν κάνουμε τα ίδια λάθη γιατί είμαστε πιο δυνατοί και πιο σοφοί, έχουμε γίνει καλύτεροι άνθρωποι, σκεφτόμαστε μόνο τα θετικά και παίρνουμε καλύτερες αποφάσεις για τη ζωή μας στο παρόν και στο μέλλον.
-Η προσφορά...
Είναι το καλύτερο φάρμακο για όλες τις ασθένειες. Ο εθελοντισμός προάγει τη σωματική και ψυχική μας υγεία.
Ο εθελοντισμός μειώνει τα προβλήματα υγείας, γιατί ενισχύει την αυτοεκτίμηση, γιατί έτσι κάποιος νιώθει χρήσιμος και αποτελεσματικός και τονώνει τους κοινωνικούς δεσμούς. Ο εθελοντισμός μειώνει τα επίπεδα του στρες και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Ανεξάρτητα από την ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο, την οικογενειακή κατάσταση και το εισόδημα ο εθελοντισμός δίνει ψυχική και συναισθηματική ικανοποίηση, χαρίζει φιλίες, κοινωνικές επαφές, πρεστίζ και επιρροή στην κοινωνία και δίνει σκοπό στη ζωή, Ειδικά τα ηλικιωμένα άτομα αποκτούν ένα σκοπό και έχει νόημα η ζωή τους και αποκτούν καλύτερη υγεία.
Όταν κάποιος προσφέρει η ζωή του αποκτά νόημα, νιώθει χρήσιμος, νιώθει ότι είναι σε καλή κατάσταση, νιώθει ότι είναι απαραίτητος και επηρεάζει το περιβάλλον του, κάνει νέες γνωριμίες και νέους φίλους, ξεχνά τα δικά του προβλήματα και γεμίζει τη ζωή του. 
Αποκτήστε καλή υγεία με την συγχώρεση και την προσφορά και γίνετε καλύτεροι άνθρωποι για να έχετε ΚΑΛΗ ΥΓΕΙΑ

Δεν μπορώ να αντιμετωπίσω τα προβλήματα μου

Ένα συναισθηματικό κόλλημα, μας  κρατά  από το να ζήσουμε καλύτερα!
Διαβάστε πως θα τα καταφέρετε


Δημοσίευση: 11/4/2014    11:36



Η Τζες ήταν ζευγάρι με τον Σαμ για αρκετούς μήνες, και τα πράγματα πήγαιναν... καλά. ¶φηνε τον Σαμ να παίρνει εκείνος τις αποφάσεις, συμφωνώντας με τις προτιμήσεις του και τα θέλω του, και έλεγε στον εαυτό της ότι έτσι τον κάνει ευτυχισμένο. Τις λίγες φορές που έλεγε τη γνώμη της, εκείνος απέρριπτε τις ιδέες της δίχως άλλο. Παρόλο που εκείνη δυσανασχετούσε με αυτό που γινόταν, δεν έλεγε τίποτα για το θέμα



Ο Έρικ είναι ένα από αυτά τα παιδιά που πάντα του άρεσε η ταχύτητα, ήταν ανυπόμονος, και προκαλούσε σαματά όταν κολλούσε στην ουρά. Πρόσφατα, ωστόσο, το γεγονός που έλαβε χώρα στη δουλειά του ξεπέρασε κάθε του όριο με αποτέλεσμα ο διευθυντής του να τον επιπλήξει σοβαρά ύστερα από άγρια επίθεση προς το πρόσωπό του.



Όποτε συναντώ κάποιον στην πρακτική μου, είτε πρόκειται για κάθε άτομο ξεχωριστά είτε για ζευγάρια, πριν ξεκινήσω ρωτώ πάντα τον εαυτό μου και ύστερα τους ίδιους, «τι είναι αυτό που σας κάνει να μην μπορείτε να αντιμετωπίσετε τα προβλήματά σας από μόνοι σας;» Μερικές φορές αυτό οφείλεται σε φορτισμένες στιγμές της ζωής τους — είτε λόγω θανάτου στην οικογένεια είτε λόγω απόλυσής τους από τη δουλειά. Χρειάζονται υποστήριξη για να θρηνήσουν, να ξεσπάσουν και να εξωτερικεύσουν όσα έχουν συσσωρευτεί μέσα τους και να δουν τα πράγματα ως έχουν έτσι ώστε να ορθοποδήσουν.



Μερικές φορές όμως δεν πρόκειται για καταστάσεις αλλά για συναισθήματα – ένα συναισθηματικό κόλλημα που τους κρατά πιο μακριά από το να ζήσουν καλύτερα, από το να λύσουν τα προβλήματά τους, από το να εδραιώσουν τις σχέσεις τους ή ακόμα και να τις οδηγήσουν στο τέλος τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η Τζες που συμβιβάζεται υπερβολικά τόσο στη σχέση της με τον Σαμ, όσο και με τους φίλους της ακόμα και με την οικογένειά της και νιώθει πικραμένη και αδικημένη. Όπως και ο Έρικ που ξεσπά στον οποιονδήποτε ακόμα και στη γυναίκα του αν τύχει να αργήσει έστω και πέντε λεπτά.



Η ερώτηση λοιπόν που τίθεται είναι η εξής: Ποιό είναι αυτό που δε μπορείτε να κάνετε και μπαίνει εμβόλιμα στην προσπάθειά σας να καλυτερέψετε τη ζωή σας; Τί θα σας έκανε να αισθανθείτε καλύτερα στην καθημερινότητά σας εαν είχατε τη δυνατότητα να το πράξετε;



Η απάντηση δεν είναι δεκάδες πράγματα αλλά μετρημένα στα δάχτυλά σας. Ακολουθεί η λίστα από πράγματα που πιστεύετε πως δεν μπορείτε να κάνετε:





1) Διαχειριστείτε την αντιπαράθεση, τη σύγκρουση, το θυμό. Αυτό αποτελεί το σημείο καμπής της Τζες. Πηγαίνει με τα νερά του Σαμ επειδή δε θέλει έστω και για λίγο να τον δυσαρεστήσει. Δέχεται την απαράδεκτη συμπεριφορά του επειδή φοβάται πως η γνώμη της θα οδηγήσει σε σύγκρουση και τσακωμό.



2) Ελέγξτε το θυμό σας. Εδώ έρχεται το παράδειγμα του Έρικ ο οποίος εντίνει το θυμό του και τον εκνευρισμό του από το να σκεφτεί ψύχραιμα και να αξιολογήσει την κατάσταση. Και εδώ χρειάζεται η επιστράτευση της συναισθηματικής αυτορρύθμισης, της ικανότητας δηλαδή που έχει ο καθένας μας να ηρεμεί τον εαυτό του όταν συναισθήματα όπως ο θυμός ή το άγχος, παίρνουν τον έλεγχο.



3) Να ξέρετε τί θέλετε. Αυτός είναι άλλωστε και ο προσωπικός αγώνας της Τζες. ¶τομα σαν και εκείνη ξέρουν πώς να το χειριστούν, να είναι καλοί και υπεύθυνοι και να βάζουν στον αυτόματο πιλότο τη λίστα που υπάρχει μέσα στο μυαλό τους. Αλλά δυσκολεύονται όταν έρχεται η στιγμή να εκφράσουν τα πραγματικά τους θέλω. Έτσι αντί να διεκδικήσουν αυτά που θέλουν και χρειάζονται, καταλήγουν να συνεχίζουν να ακολουθούν και να συμμορφώνονται με τις ζωές και τα πάθη των άλλων.



4) Αναλάβετε δράση. Όλα αυτά τα γεγονότα παίρνουν τη μορφή μιάς συνεχόμενης αερολογίας και αμφιθυμίας. Στην ουσία είναι η ανησυχία για την ανάγκη να γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι το επόμενο βήμα είναι και το σωστό, ότι οι άλλοι θα το εγκρίνουν και πως το αποτέλεσμα θα είναι αυτό που περιμέναμε. Ή μήπως πρόκειται για απελπισία και για την παγίδα του «έλα, δε βαριέσαι»;



Εάν λοιπόν θέλετε να προχωρήσετε στη ζωή σας... απλά προχωρήστε παρακάτω. Εάν θέλετε να αλλάξετε κάτι, θα πρέπει να κάνετε κάτι το διαφορετικό. Αναλάβετε δράση για να δείτε τι θα συμβεί στη συνέχεια. Εάν δεν το κάνετε, μαντέψτε...Τίποτα δεν είναι πιθανό να συμβεί.



5. Ζήστε το παρόν. Σίγουρα θα έχετε συναντήσει άτομα που πάντα επιστρέφουν στο παρελθόν και που πάντα ψάχνουν για μία βόμβα που σίγουρα πιστεύουν πως θα εκραγεί. Είναι δύσκολο να ζήσουν στο παρόν γιατί το παρελθόν τους σπρώχνει ορμητικά στα έγκατα της απογοήτευσης και της ενοχής, ενώ με τη σειρά του το μέλλον τους προκαλεί άγχος και ανησυχία. Και είναι δυστυχισμένοι. Είναι πολύ εύκολο όλοι να πάρουμε την κάτω βόλτα αλλά το θέμα είναι να καταφέρουμε να βγούμε από αυτόν το δρόμο, να προσγειωθούμε και να δούμε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση κυρίως στο παρόν.

6. Συγχωρέστε τους άλλους. Όσο ανατρέχετε στο παρελθόν μη μπορώντας να συγχωρήσετε τα λάθη θρέφοντας έτσι τις πληγές τόσο θα έχετε να αντιμετωπίσετε μία ζωή γεμάτη δυσαρέσκεια, μοναξιά και απομόνωση. Η επιμονή στα απωθημένα, σημαίνει πως αναμουχλεύουμε τις καταστάσεις από το να τις λύνουμε. Η επίλυση των προβλημάτων χρειάζεται αρκετή προσπάθεια διότι οι πληγές του παρελθόντος θα εμφανίζονται συχνά.

 7. Συγχωρέστε τον ευατό σας. Η αυτοκριτική, οι επιπλήξεις των γονιών κουνώντας το δάχτυλο, το ότι ποτέ δεν είμαστε καλοί για κάτι, πάντα οι χαμένοι και αυτοί που δεν αξίζουν τίποτα και η λίστα συνεχίζεται με τον καθένα από εμάς να συμπληρώνει τη δική του ενοχοποίηση. Εάν λοιπόν τα σκέφτεστε όλα αυτά είναι σίγουρο πως πότε δεν πρόκειται να κερδίσετε και να πιστέψετε σε αυτό που σας αξίζει. Η λύση είναι να κοιτάτε μπροστά, να κάνετε πράξη τα όσα θέλετε και κυρίως να μην ακούτε την εσωτερική φωνή της ενοχής σας.

Αυτά τα εφτά σημεία είναι που μου έρχονται απευθείας στο μυαλό, αλλά εσείς μπορείτε να σκεφτείτε και τις παραλλαγές τους που σας ταιριάζουν πιο πολύ. Η ερώτηση όμως παραμένει. Ποιό είναι αυτό το ένα και μοναδικό πράγμα που δε μπορείτε να κάνετε; Μπορείτε να καταλάβετε τί είναι αυτό που σας κρατάει πίσω από το να έχετε μία καλύτερη ζωή και να αποκτήσετε αυτά που θέλετε.

 

Εάν ταυτίζεστε έστω και με ένα από αυτά, το επόμενο βήμα είναι και το προφανές. Πρέπει να βρείτε αυτό που μπορείτε να κάνετε έτσι ώστε να κάνετε αυτό που πιστεύετε ότι δε μπορείτε. Αυτό μπορεί να είναι και ένα είδος θεραπείας, ίσως ένα τεστ δεξιότητας που όσο περισσότερο το δουλεύετε τόσο καλύτεροι θα γίνετε. Ίσως χρειάζεστε υποστήριξη, κάποιον για εμψύχωση, που θα σας βοηθήσει στα πρώτα σας βήματα.



Η Τζες, για παράδειγμα, μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι θα πρέπει να ακουστεί η φωνή της και όχι απλά να ακολουθεί. Θα μπορούσε να παρέμβει και να προτείνει στους συναδέλφους της όταν κανονίζουν που θα πάνε για μεσημεριανό. Θα μπορούσε να μιλήσει για να διορθώσει τον ταμία όταν της δίνει λάθος τα ρέστα.



Στην περίπτωση του Έρικ εάν συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να ελέγξει το θυμό του μπορεί να διαβάσει ένα βιβλίο πάνω στη διαχείρηση θυμού, να απευθυνθεί σε κάποιον γιατρό, να δουλέψει με τον εαυτό του για 10 λεπτά καθημερινά πάνω στο πώς να διαχειρίζεται τη διάθεσή του.



Καλό λοιπόν θα ήταν να μιλήσετε με τον εαυτό σας και να βρείτε την Αχίλλειο πτέρνα σας, το σημείο εκείνο που σας χτυπάει το καμπανάκι σας. Και μετά φτιάξτε ένα πλάνο. Δεν έχει σημασία από που ξεκινάτε αλλά να ξεκινήσετε από ένα σημείο στο οποίο και θα επικεντρωθείτε. Δεν υπάρχουν λάθη. Με το να κάνετε αυτό που πιστεύετε πως δε μπορείτε αυτόματα θα ανακαλύψετε όλα όσα μπορείτε να κάνετε.

 Robert Taibbi



Πηγή: Psychology Today

Τα 5 λάθη που κάνουμε όταν δεν έχουμε διάθεση!


Όταν έχουμε τις μαύρες μας κάνουμε το παν για να "ανέβουμε". Φαίνεται όμως πως πολλά από τα πράγματα στα οποία καταφεύγουμε για να φτιάξουμε τη διάθεσή μας, τελικά μας κάνουν να αισθανθούμε χειρότερα.

Αυτές είναι μερικές από τις συνήθειες που υιοθετούμε  για να νοιώσουμε καλύτερα,  όταν η ψυχολογική μας διάθεση πέφτει.

1. Αυξάνουμε τη σεξουαλική μας δραστηριότητα

Η δικαιολογία: «Τουλάχιστον αυτό θα με κάνει να νοιώσω καλά με το σώμα μου»

Το λάθος: Για μερικούς ανθρώπους , η έντονη σεξουαλική δραστηριότητα οδηγεί σε μια συναισθηματική απογοήτευση, που μπορεί να διαρκέσει έως και έξι ώρες. Αυτή η "μετά τη συνουσία κατάπτωση" δεν είναι απόλυτα κατανοητή , αλλά ο ψυχίατρος Richard Friedman στο Weill Cornell Medical College στη Νέα Υόρκη, εικάζει ότι η αμυγδαλή, η «συναισθηματική» περιοχή του εγκεφάλου που είναι ανενεργή κατά τη διάρκεια του οργασμού, ενεργοποιείται έντονα αργότερα, προκαλώντας θλίψη.

Τι να προτιμήσετε: Καλύτερα να επιμείνετε στις αγκαλιές και τα φιλιά . Αυτό το είδος της σωματικής επαφής εξασφαλίζει την απελευθέρωση της ωκυτοκίνης , η οποία μπορεί να αυξήσει τα θετικά συναισθήματα όπως η εμπιστοσύνη, η γενναιοδωρία και η εγγύτητα ... αλλιώς γνωστή ως "αγάπη ".


2. Τρώμε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου

Η δικαιολογία: «Το φαγητό μου φτιάχνει τη διάθεση»

Το λάθος :Τα επεξεργασμένα τρόφιμα κάνουν κακό στην υγεία μας αλλά και στην ψυχική μας κατάσταση. Πολλές μελέτες έχουν συνδέσει την κατανάλωση επεξεργασμένων τρόφιμων με την κατάθλιψη, συμπεριλαμβανομένης μίας, στην οποία οι συμμετέχοντες που έτρωγαν τα περισσότερα trans λιπαρά, είχαν έως και 48% αυξημένο  κίνδυνο  να αναπτύξουν κατάθλιψη . Σε συνέχεια της μελέτης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερο πρόχειρο φαγητό καταναλώνετε, τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχετε να αισθάνεστε άκεφος. Και άλλες ακόμη έρευνες έχουν δείξει πώς η κατανάλωση τροφών με πολλά πρόσθετα ζάχαρης διαταράσσει την ισορροπία των χημικών ουσιών του εγκεφάλου, διαταράσσοντας περαιτέρω τη διάθεσή μας.

Τι να προτιμήσετε: Το σώμα χρειάζεται θρεπτικά συστατικά για να παράγει τους νευροδιαβιβαστές εκείνους που σας κάνουν να αισθάνεστε ευτυχείς. Και αν δεν έχετε διάθεση για ψάρι ή λαχανικά (κάποιες από τις πολυτιμότερες τροφές), μπορείτε να συμβιβαστείτε με μαύρη σοκολάτα και πορτοκάλια.


3. Κρυβόμαστε αντί να αυξήσουμε την κοινωνικότητά μας

Η δικαιολογία: «Το μυαλό μου είναι πολύ κουρασμένο για να σκέφτομαι»

Το λάθος: Είναι άλλο πράγμα να προσπαθήσεις να βρεις χρόνο για την παράσταση που θέλεις οπωσδήποτε να δεις, και εντελώς διαφορετικό το να καταρρεύσεις στον καναπέ και να παρακολουθήσεις άπειρα επεισόδια από μια τηλεοπτική σειρά και μάλιστα σε επανάληψη. Κοινωνιολόγοι του Πανεπιστήμιο του Maryland διαπίστωσαν ότι αυτό μπορεί να έχει αρνητική επίδραση σε μια ήδη ταλαιπωρημένη διάθεση. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η παθητική παρακολούθηση τηλεόρασης μπορεί να παρέχει αρχικά μια απόδραση για όσους αισθάνονται δυσαρεστημένοι, αλλά αργότερα οδηγεί σε δυσαρέσκεια και κακοκεφιά.

Τι να προτιμήσετε: Άτομα που συμμετείχαν σε έρευνα και περιέγραψαν τον εαυτό τους «πολύ χαρούμενο», δήλωσαν πως  περνούσαν σημαντικά περισσότερο χρόνο χαλάρωσης με το να συμμετέχουν σε θρησκευτικές δραστηριότητες, την ανάγνωση και την κοινωνικοποίηση. Εάν δεν μπορείτε να επιστρατεύσετε την ψυχική σας ενέργεια για να τελειώσετε το μυθιστόρημα που διαβάζετε, καλέστε ένα φίλο να παρακολουθήσετε μαζί αυτό που σας αρέσει, ακόμα και στην τηλεόραση.


4. Πειραματίζόμαστε με εναλλακτικές θεραπείες, βότανα και ουσίες

Η δικαιολογία: «Έχω ακούσει ότι το βαλσαμόχορτο είναι φυσικό αντικαταθλιπτικό.»

Το λάθος: Έρευνες υποστηρίζουν την ικανότητα βοτάνων να μειώνουν το άγχος . Το βαλσαμόχορτο υπήρξε πιο αποτελεσματικό από εικονικά φάρμακα στη θεραπεία της κατάθλιψης. Ωστόσο οι εναλλακτικές θεραπείες μπορεί να έχουν σοβαρές παρενέργειες, ακόμα και απειλητικές για τη ζωή, και αλληλεπιδράσεις με άλλες ουσίες (όπως το αλκοόλ, τα υπνωτικά χάπια και τα φαρμακευτικά φυτά). Με τον ίδιο τρόπο που υπάρχουν προειδοποιήσεις αυτοκτονίας στις ετικέτες ορισμένων αντικαταθλιπτικών, η βιβλιογραφία για βαλσαμόχορτο προειδοποιεί ότι μπορεί να επιδεινώσει σε ορισμένες περιπτώσεις τη σοβαρή κατάθλιψη, τη διπολική διαταραχή και τη σχιζοφρένεια.

Τι να προτιμήσετε: Ποτέ μην προσπαθήσετε εναλλακτικές θεραπείες, χωρίς προηγουμένως να έχετε συμβουλευτεί γιατρό.


5. Περιμένουμε το αντικαταθλιπτικό μας φάρμακο να μας κάνει να αισθανθούμε αμέσως εντελώς καλά

Η δικαιολογία: «Η ξαδέρφη μου, μου είπε πως τη βοήθησε πραγματικά».

Το λάθος: Μία στις τέσσερις γυναίκες 40-50 ετών παίρνει αντικαταθλιπτικά. Αλλά πολλοί νέοι ασθενείς δεν συνειδητοποιούν ότι οι SSRI ( εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης) μπορεί να χρειαστούν από τέσσερις έως έξι εβδομάδες για να επιφέρουν σημαντική ανακούφιση. Περίπου 60 έως 70% των ανθρώπων που θα πάρει κάποιο αντικαταθλιπτικό θα αισθανθεί κάποια θετική επίδραση, λέει ο David Hellerstein , MD , καθηγητής κλινικής ψυχιατρικής στο Columbia University Medical Center.

Τι να προτιμήσετε: Αν μετά από περίπου 12 εβδομάδες δε δείτε βελτίωση, ο γιατρός σας μπορεί να σας προτείνει μια διαφορετική θεραπεία ( μια σημαντική μελέτη έδειξε ότι η μετάβαση σε ένα διαφορετικό SSRI μπορεί να βοηθήσει ένα στα τέσσερα άτομα). Η θεραπεία είναι μακροχρόνια και χρειάζεται πολύ υπομονή .


Πηγή : www.madata.gr

Γιατί μειώνουμε τους άλλους;

Γιατί μειώνουμε τους άλλους;


Στην καθημερινότητά μας , όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες , έχουμε βιώσει ή έχουμε και εμείς οι ίδιοι προσπαθήσει με λόγια και με πράξεις να μειώσουμε έναν άλλο άνθρωπο. Απαξιωτικά σχόλια για το βάρος μίας γυναίκας, "αθώα" γελάκια για την εμφάνιση κάποιου, υποτίμηση των δυνατοτήτων ενός ανθρώπου, ειρωνικά σχόλια για τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την καταγωγή κάποιου και άλλα τόσα παραδείγματα.
Λόγια και πράξεις που έχουν ως απώτερο σκοπό να μειώσουν την προσωπικότητα και την ψυχή εκείνου που είναι ο αποδέκτης. Και, φυσικά, η προσπάθεια μείωσης μπορεί πολύ εύκολα να ξεπεράσει μία απλή λεκτική επίθεση και να φτάσει και στο επίπεδο πρόκλησης σωματικών βλαβών.
Το βασικό όμως ερώτημα είναι:
Γιατί ένας άνθρωπος νοιώθει την ανάγκη να μειώσει κάποιον, τι κερδίζει από τη λεκτική ή τη σωματική βία ή τις όποιες απαξιωτικές συμπεριφορές;
Μειώνουμε τους άλλους ακριβώς για να νοιώσουμε εμείς καλύτερα με τον εαυτό μας, για να εξυψώσουμε το δικό μας εγώ και να νοιώσουμε ανώτεροι. Η γυναίκα που ειρωνεύεται μία άλλη γυναίκα με παραπανίσια κιλά μέσω αυτής της ειρωνείας προσπαθεί να νοιώσει εκείνη καλύτερα με το σώμα της και σιγουρεύει περισσότερο τον εαυτό της για τη θηλυκότητά της , μειώνοντας τη θηλυκότητα μίας άλλης γυναίκας. Με παρόμοιο τρόπο και ο άνδρας που κάνει άσχημα και ομοφοβικά σχόλια για έναν ομοφυλόφιλο με αυτό τον τρόπο μέσω του νοιώθει ακόμα πιο σίγουρος για τη δική του σεξουαλικότητα.
Η προσπάθεια μείωσης δεν αφορά βέβαια έναν άνθρωπο έξω από εμάς. Αφορά τη δική μας αυτοεκτίμηση, το πόσο καλά νοιώθουμε εμείς με τον εαυτό μας και το πόσο αγαπάμε και αποδεχόμαστε αυτό που είμαστε. Όσο πιο χαμηλή αυτοεκτίμηση έχει κάποιος, τόσο περισσότερο θα επιθυμεί να μειώνει άλλους ανθρώπους.
Στο κείμενό μου: Κανένας υγιής άνθρωπος δεν γίνεται βασανιστής , εξετάζω τους λόγους που ωθούν έναν άνθρωπο να ασκεί σχολικό εκφοβισμό σε άλλους μαθητές.
Η βασικότερη αιτία είναι η πρόκληση της ευχαρίστησης και το αίσθημα ανωτερότητας που νοιώθει ένα άτομο όταν ασκεί βία σωματική και λεκτική σε ένα άλλο άτομο.
Στα παιδιά αυτά διαπιστώνεται ένα μεγάλο πρόβλημα σε σχέση με την αυτοεκτίμησή τους. Η προσπάθεια μείωσης σχετίζεται με την αυτοεκτίμηση και την υγιή σχέση που έχουμε χτίσει με τον εαυτό μας. Όσο πιο καλά νοιώθει κάποιος με τον εαυτό του εκτιμά αυτό που είναι, τόσο λιγότερο θα προβαίνει σε λεκτική, σωματική επίθεση και προσπάθεια μείωσης.
Η σχέση με τον εαυτό μας αποτελεί τη σημαντικότερη σχέση που θα αποκτήσει ένας άνθρωπος, θα διαρκέσει όλη τη ζωή του και θα καθορίσει και τον τρόπο με τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρά και επικοινωνεί με τους άλλους ανθρώπους. Πολλές φορές η προσπάθεια μείωσης κρύβει μέσα ακόμα και ζήλεια ή φθόνο για το άτομο το οποίο προσπαθούμε να υποβιβάσουμε.
Όσο πιο μεγάλη αυτοεκτίμηση και αυτογνωσία διαθέτει ένα άτομο, τόσο λιγότερο θα προσπαθεί να μειώσει τους άλλους για να πείσει τον εαυτό του για την αξία του.
Πηγή:https://www.e-psychology.gr/selfhelp/2300-giati-meionoume-tous-allous.html

Το ταξίδι της ψυχής σε αυτή τη ζωή!



Γράφει η Ηλέκτρα Καλλέργη
Οι περισσότεροι από μας αναρωτιόμαστε …
«Γιατί είμαι εδώ»;
«Έχω έρθει εδώ σε αυτή τη γη για ένα συγκεκριμένο σκοπό;»
«Ποιος είναι αυτός ο σκοπός;»

Όλες οι ψυχές στη γη είναι εδώ για να αναπτυχθούν πνευματικά και να φτάσουν σε μια ανώτερη συνειδητότητα. Αυτή είναι μια εξέλιξη της συνείδησης η οποία παρουσιάζεται μέσα από τα διδάγματα και τις εμπειρίες που προκύπτουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Έτσι, η ψυχή επιλέγει να βιώσει γεγονότα που θα την βοηθήσουν να καλλιεργηθεί, να αγαπάει άνευ όρων και να φτάσει το Θείο.
Αλλά τι είναι «ψυχή»;
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ψυχή είναι το μέρος του εαυτού μας που δεν είναι ούτε το σώμα μας, ούτε το εγώ μας. Είναι η ουσία του ποιοί και τι είμαστε, το μέρος που ζει το σώμα μας. Είναι ο αυθεντικός εαυτός μας. Όλες οι θρησκείες και οι πνευματικές δοξασίες έχουν μια κοινή αρχή: Όλες διδάσκουν ότι υπάρχει ψυχή και ότι η ψυχή είναι ενσωματωμένη σε ένα φυσικό σώμα κατά τη διάρκεια αυτής της ζωής και ότι ζει μετά το σωματικό θάνατο. Όλες οι θρησκείες επίσης συμφωνούν ότι υπάρχουν επιπτώσεις και μετά το θάνατό μας, οι οποίες σχετίζονται με τα πράγματα που έχουμε κάνει σε αυτή τη ζωή.
Ποιος είναι ο σκοπός της ψυχής; Γιατί να έρθει εδώ;
Γιατί η ψυχή πρέπει να εισέλθει σε ένα φυσικό σώμα και μετά να φύγει και πάλι όταν πεθαίνει το σώμα; Γιατί δεν μπορεί η ψυχή να παραμείνει έξω από το σώμα για πάντα και να αποφύγει όλα τα προβλήματα και τις προκλήσεις που την μαστίζουν κατά τη διάρκεια της φυσικής ζωής;
Στην πραγματικότητα, ο σκοπός της ψυχής είναι να κερδίσει μια ανταμοιβή για κάτι που είναι δυνατό να επιτευχθεί μόνο μέσα από ένα φυσικό και γήινο τρόπο. Λόγω του γεγονότος ότι είναι πιο δύσκολο να επιτευχθεί μια ανταμοιβή στον φυσικό κόσμο, η ψυχή έχει την ευκαιρία να ολοκληρώσει και να επιτύχει κάτι όταν μπει μέσα σε ένα σώμα. Η ψυχή επιλέγει να εισέλθει σε ένα δύσκολο περιβάλλον, ώστε να αισθάνεται ότι αφού έχει παλέψει τις δυσκολίες, έχει κερδίσει την ακεραιότητά της. Μπορεί να κερδίσει πραγματικά κάτι θετικό και να μάθει να είναι περισσότερο αυτάρκης. Μπορεί να γίνει πιο δυνατή, να προστατεύσει και να ενσταλάξει εμπιστοσύνη.
Αν η ψυχή παραμείνει ακέραια σε αυτή τη ζωή, μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη ανταμοιβή στον άλλο κόσμο, αλλά το έργο αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο για την ψυχή. Μπορεί να παγιδευτεί σε αυτόν τον κόσμο και να θεωρεί ότι είναι αδύνατο να βγει ποτέ. Είναι επιτακτική ανάγκη η ψυχή να θυμάται τον αληθινό σκοπό της, γιατί έρχεται στο φυσικό κόσμο και να περιηγηθεί προσεκτικά έτσι ώστε να μην ξεφύγει από το θείο σκοπό της. Διαμέσου της πνευματικής αναζήτησης, επιδιώκει να απαντήσει σε πολλά ερωτήματα που προκύπτουν κατά την διάρκεια αυτού του ταξιδιού της και οδηγούν σε μεγαλύτερη πνευματική ολοκλήρωση.
Ο σκοπός της ψυχής έχει βαθιά πνευματικό χαρακτήρα. Είναι η εμβάθυνση της ευαισθητοποίησης, των αξιών, και το σημαντικότερο, να έχει μεγαλύτερη πληρότητα μέσα της. Και κάθε ψυχή δεν πρέπει να ξεχνά ότι είναι αλληλένδετη με τις άλλες ψυχές και μαθαίνει μέσα από αυτές. Κανείς δεν ζει μόνος. Ως εκ τούτου, ό, τι έχει επιλέξει να κάνει ή να μάθει επηρεάζει όλους τους άλλους και επηρεάζεται από όλους τους άλλους.
Οι προκλήσεις στο δρόμο της ανακάλυψης του σκοπού της ψυχής.
Όταν μιλάμε για σκοπό στη ζωή μας, είναι η συνειδητή προσπάθεια να δημιουργήσουμε κάτι. Μερικές φορές αυτό που θέλουμε πραγματικά φαίνεται αδύνατο ή ακατόρθωτο να γίνει. Όταν είμαστε βυθισμένοι στην αρνητικότητα, αισθανόμαστε χωρίς σκοπό και ότι ζούμε χωρίς νόημα. Όταν ξέρουμε ποιοι είμαστε και κατανοήσουμε τα Θεία δώρα, η ζωή μας έχει περισσότερο νόημα. Εάν κατανοήσουμε τα κίνητρά μας και τους φόβους μας είναι πιο εύκολο να ξεπεράσουμε τα εμπόδια και τους φραγμούς. Όταν είμαστε σε αρμονία με τον εαυτό μας, αυτή η αρμονία αντικατοπτρίζεται και στον κοινωνικό μας περίγυρο.
Η ζωή μας καθορίζεται από τα κίνητρα της ψυχής μας. Μόλις καταλάβουμε το σκοπό της ψυχής μας, μπορούμε να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε γιατί είμαστε εδώ σ’ αυτή τη ζωή και ότι είμαστε υπόλογοι για το μέλλον μας. Το αποτέλεσμα είναι να επιταχύνουμε την προσωπική μας ανάπτυξη και την πνευματική μας πρόοδο. Αν λάβουμε υπόψη μας τις εμπειρίες του παρελθόντος, ειδικά τις επώδυνες, και τις δούμε πιο πνευματικά, θα συνειδητοποιήσουμε ότι η επίδρασή τους συνέβαλε στο να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα.
Σκοπός της ζωής μας δεν θα πρέπει να είναι εν γένει, η πορεία της σταδιοδρομίας μας ή ο μεγάλος έρωτας. Ο αληθινός σκοπός της ζωής μας ανάγεται στη Θεία σφαίρα. Εξαιτίας αυτού, έχουμε έρθει εδώ κάτω στη γη για να μαθαίνουμε από τις εμπειρίες μας. Η ζωή μας δεν είναι γραφτό να είναι μόνο ένας αγώνας. Το βλέπουμε έτσι όταν μας καταλαμβάνουν οι φόβοι μας ή αισθανόμαστε ανίσχυροι ή επιδιώκουμε κάτι που δεν είναι γραφτό να γίνει.
Πώς θα βρούμε το σκοπό στη ζωή μας;
Όλοι μας έχουμε βασικές ανάγκες που πρέπει να ικανοποιηθούν, όπως συναισθηματική και οικονομική ασφάλεια, το φαγητό, η ένδυση, η οικογένεια. Βέβαια, οι προτεραιότητες είναι διαφορετικές για τον καθένα μας και επίσης εξαρτώνται και από τις περιστάσεις. Κάποιοι άνθρωποι βάζουν τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές τους. Εκείνοι που έχουν έναν υψηλότερο σκοπό σ’ αυτή τη ζωή, πρέπει πρώτα να επικεντρωθούν στη θεραπεία της δικής τους ψυχής και μετά να δώσουν στους άλλους.
Όταν η καθημερινή μας ζωή είναι χαοτική και οι περισσότεροι από μας έχουμε κάποιες καταστροφικές συνήθειες, αυτό μας αφήνει λίγο χρόνο για αυτοανάλυση και βαθύ συλλογισμό. Θα χρειαστεί να κάνουμε αλλαγές στον τρόπο που κατανέμουμε το χρόνο μας προκειμένου να βρούμε το σκοπό της ζωής μας. Αυτό μπορεί να γίνει είτε μειώνοντας τις περιττές δαπάνες, είτε ζώντας πιο απλά, είτε κάνοντας κάποια αλλαγή προτεραιοτήτων ή κάποια αλλαγή των συνηθειών μας.
Χρειαζόμαστε την υποστήριξη της οικογένειας, των φίλων μας και των αγαπημένων μας προσώπων. Θα πρέπει να μας περιβάλλουν θετικοί άνθρωποι, οι οποίοι θα συμβάλουν στην παροχή κινήτρων και θα είναι καλοί ακροατές. Θα πρέπει επίσης να ενισχύσουμε την προσωπική μας δύναμη. Ο αυτοσεβασμός, η αυτοπεποίθηση και το θάρρος είναι υψίστης σημασίας για να οικοδομήσουμε γερά θεμέλια στη ζωή μας.
Θα πρέπει να πιστεύουμε στα ταλέντα μας, στις ικανότητές μας και στις αξίες. Όταν πιστέψουμε στον εαυτό μας, θα νιώσουμε ενθουσιασμό και ψυχική αναγέννηση. Κατανοώντας τις αξίες μας στη δουλειά, στις προσωπικές μας σχέσεις, στην κοινωνία και την πνευματικότητα, βάζουμε τον θεμελιώδη λίθο για την κατανόηση του σκοπού στη ζωή μας.
Αναγέννηση ψυχής
Όταν θα ορίσουμε τι ξυπνά το πάθος μας για ζωή και συνδεθούμε με αυτό το πάθος σε ένα πολύ βαθύ επίπεδο, τότε θα αισθανθούμε σωματικά, συναισθηματικά και πνευματικά αναγεννημένοι. Μπορούμε να ψάξουμε βαθύτερα το νόημα και την κατεύθυνση της ζωής μας με αυτοανάλυση και εσωτερικό διαλογισμό. Μόλις βρούμε το σκοπό της ζωής μας, κάνουμε το πρώτο μεγάλο βήμα στην προσωπική μας ανάπτυξη και αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις της ζωής πιο εύκολα. Και θα πρέπει να ξέρουμε ότι η προσωπική ανάπτυξη συντελείται ξεπερνώντας τα εμπόδια και τις προκλήσεις που θα συναντήσουμε στο δρόμο μας.
Ψυχή χωρίς σκοπό, είναι μια χαμένη ψυχή. Συχνά, όσοι δεν έχουν σκοπό, νιώθουν ανασφάλεια, αμφισβήτηση και απόρριψη. Η ανακάλυψη αυτού του σκοπού της ψυχής, κάθε μέρα, είναι η αποστολή του κάθε ανθρώπου πάνω στη γη. Γιατί ακόμα και τα προβλήματα έχουν ένα σκοπό. Θα υπάρχουν έτσι ώστε ο καθένας από εμάς μπορεί να ανακαλύψει το δικό του μοναδικό λόγο ύπαρξης. Όλοι μας έχουμε μια προσωπική και ηθική ευθύνη να ανακαλύψουμε την αποστολή μας σε αυτή τη ζωή και να αφήσουμε θετικές εντυπώσεις στους γύρω μας. Και τότε θα βρούμε τη χαρά μέσα μας και θα νιώθουμε ολοκλήρωση και νόημα. Είναι ο λόγος της ύπαρξής μας πάνω στη Γη.
Μπορεί να είναι δύσκολο σε αυτό τον κόσμο να εκφράσουμε ποιοι πραγματικά είμαστε σε επίπεδο της ψυχής. Χρειάζεται δύναμη, τόλμη και θάρρος. Αλλά το σύμπαν θυμίζει σε όλους μας ότι αυτό είναι και το ταξίδι της ψυχής σε αυτή τη ζωή και θα πρέπει να απολαμβάνουμε και να τιμούμε το κάθε μας βήμα. Για κάθε ψυχή υπάρχει ένα μονοπάτι για να περπατήσει σε αυτή την ζωή που μόνο ο εσώτερος εαυτός μας μπορεί να το γνωρίζει. Ο τελικός σκοπός της ψυχής είναι η πνευματική της εξέλιξη, να γίνει πιο φωτισμένη, να αποστασιοποιηθεί από τις παγίδες που θα συναντήσει στην πορεία της εξέλιξής της και να μεγιστοποιήσει την πνευματική της ανάπτυξη.
Πηγή: astropedia.gr 
Photo by ponti55

Έχεις αρνητικούς ανθρώπους γύρω σου; 3+1 tips για να μην σε επηρεάζουν!

Και να μην "ρουφάνε" την ενέργειά σου! 

«Κάθε φορά που βρισκόμαστε με την Φανή, φεύγω χάλια. Είμαστε φίλες από το σχολείο, αλλά είναι τόσο αρνητική για τα πάντα που μετά από έναν καφέ μόλις μίας ώρας νιώθω σαν κάποιος να έχει ''ρουφήξει'' όλη μου την ενέργεια. Και το ίδιο συμβαίνει με τον συνάδελφο από το γραφείο που συνεχώς γκρινιάζει για όλα: επειδή βρέχει, επειδή έχει ήλιο, επειδή έχει πολλή δουλειά, επειδή δεν έχει καθόλου δουλειά... Τον συναντάω στο φωτοτυπικό για 3' και γυρίζω στο γραφείο μου χωρίς καθόλου διάθεση για οτιδήποτε». Αρνητικά άτομα μπορεί όλοι να έχουμε στη ζωή μας. Γιατί όμως συχνά νιώθουμε ότι ακόμα και λίγη ώρα μαζί τους είναι αρκετή για να εξαφανιστεί η δική μας καλή διάθεση;



Θα πατήσεις φρένο ή γκάζι;
Το να συναναστρέφεσαι ανθρώπους που βλέπουν συνεχώς το ποτήρι μισοάδειο δεν είναι καθόλου εύκολο. Όταν κι εμείς οι ίδιες χρειάζεται να καταβάλλουμε προσπάθεια για να βλέπουμε τη θετική πλευρά των πραγμάτων, η απαισιοδοξία, ο κυνισμός και η δυσπιστία αυτών των ατόμων μπορούν εύκολα να γίνουν μεταδοτικά, παρασύροντάς μας σε έναν μονόδρομο με κατεύθυνση πάντα προς τα κάτω.


  
Όταν, για παράδειγμα, έχεις πάρει την απόφαση να ψάξεις επιτέλους για μια άλλη δουλειά γιατί σε αυτή που είσαι ούτε καλά αμείβεσαι ούτε παραγωγική νιώθεις ούτε καλές σχέσεις έχεις με τους συναδέλφους σου, το τελευταίο πράγμα που χρειάζεσαι είναι μια φίλη (ή ακόμα χειρότερα, μια μαμά ή έναν αδελφό) που σου λέει: «κάτσε εκεί που είσαι, αποκλείεται να βρεις κάτι καλύτερο, παντού τα ίδια χάλια είναι...». Ειδικά όταν θέλεις να κάνεις για εσένα εκείνο το ένα βήμα παραπέρα, οι αρνητικοί άνθρωποι στη ζωή σου μπορούν να βάλουν φρένο στην δική σου αναζήτηση όσων σε κάνουν πιο ευτυχισμένη και χαρούμενη.

Διότι τα αρνητικά άτομα:

1. Ταΐζουν τις αμφιβολίες μας. Όλες μας παλεύουμε καθημερινά με εκείνες τις φωνούλες στο μυαλό μας που μας λένε ότι τα όνειρά μας είναι άπιαστα και ότι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε να κάνουμε στη ζωή μας τις αλλαγές που θέλουμε. Σαν να μην έφταναν αυτές, οι δικές μας δεύτερες σκέψεις, κάθε αρνητικός άνθρωπος στη ζωή μας λειτουργεί σαν μεγάφωνο γι' αυτούς τους ψίθυρους.
2. Επιβεβαιώνουν τους φόβους μας. Όπως και με τις αμφιβολίες, ο αρνητισμός κάποιων ανθρώπων μάς επιβεβαιώνει ότι καλά κάνουμε και φοβόμαστε... Ο φόβος όμως είναι ο νούμερο ένα λόγος για τον οποίο δεν κυνηγάμε τα όνειρά μας.
3. Μας αποσπούν την προσοχή. Όταν έχεις αποφασίσει να κάνεις κάτι που θα σε φέρει πιο κοντά στην ευτυχία, όποιο βήμα κι αν είναι αυτό, το σίγουρο είναι ότι χρειάζεται ένα πλάνο, οργάνωση, έρευνα... Οι αρνητικοί άνθρωποι τραβούν την προσοχή μας από όλα αυτά και μας κάνουν να εστιαζόμαστε στους φόβους και τις αμφιβολίες, σε όλα τα «και αν...».
Πώς να μείνεις θετική: 3+1 tips

Αν αποφασίσουμε ότι στη ζωή (και στα όνειρά μας) δεν έχουμε χώρο για αυτά τα άτομα, η αυτονόητη λύση μοιάζει να είναι απλή: «φεύγεις ή μένεις». Αν πρόκειται απλώς για μια κακότροπη πωλήτρια, τα πράγματα είναι πράγματι εύκολα. Απομακρύνεσαι και το θέμα λήγει εκεί. Τι γίνεται όμως όταν αυτά τα άτομα είναι μέσα στη ζωή μας; Είναι ο γονιός μας, μια φίλη μας με την οποία έχουμε μεγαλώσει μαζί και θέλουμε να είναι μέρος της ζωής μας, μια συνάδελφος με την οποία θέλοντας και μη περνάμε τα ¾ της μέρας μας;
Σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχουν τρόποι να «θωρακίσεις» τον εαυτό σου ώστε να μην αφήνεις να σε επηρεάζει ο αρνητισμός των άλλων:

1. Μην το παίρνεις προσωπικά
Ένα από τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά που έχουν όλοι οι αρνητικοί άνθρωποι είναι η κριτική. Ασκούν κριτική στα πάντα: από τον καιρό και το πώς οδηγούν οι άλλοι, μέχρι το όνειρό σου να κάνεις το ταξίδι στην Κούβα που πάντα ονειρευόσουν. Σκέψου όμως ότι ο αρνητισμός τους οφείλεται στους δικούς τους φόβους και στον δικό τους τρόπο να βλέπουν τα πράγματα. Οι είκοσι λόγοι για τους οποίους η κολλητή σου πιστεύει ότι είναι πολύ επικίνδυνο να πας μόνη σου με ένα γκρουπ αγνώστων στην Κούβα είναι οι δικοί της είκοσι λόγοι να μην κάνει εκείνη αυτό το ταξίδι. Δες αν κάτι από αυτά που σου λέει μπορεί πράγματι να ισχύει και διάγραψε τελείως τα υπόλοιπα...

2. Τράβηξε τη διαχωριστική γραμμή
Ο Αμερικανός συγγραφέας και επιχειρηματίας Τζιμ Ρον είχε πει πως «είμαστε ο μέσος όρος των 5 ατόμων με τα οποία περνάμε τον περισσότερο χρόνο μας». Πράγματι, αν περνάμε τις περισσότερες ώρες της ημέρας μας με αρνητικούς ανθρώπους ή/και τα περισσότερα άτομα του περιβάλλοντός μας ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, τότε σίγουρα είναι πιο δύσκολο να συνεχίσουμε να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο. Γι' αυτό, περιόρισε όσο μπορείς και χρειάζεται το χρόνο που περνάς με αυτά τα άτομα – ειδικά αν έχεις αντιληφθεί ότι μαζί τους δεν νιώθεις καλά. Βρες τα όριά σου και τήρησέ τα: μέχρι πόση ώρα μπορείς να είσαι με μια φίλη σου που είναι αρνητική, χωρίς αυτό να επηρεάσει τη δική σου διάθεση; Αν πρόκειται για κάποιο συνάδελφο με τον οποίο χρειάζεται οπωσδήποτε να συνεργαστείς, όρισε το χρόνο που θέλεις να διαρκεί κάθε συνάντηση ή τηλεφώνημα, αλλά και τα θέματα που θα συζητήσετε – δεν υπάρχει κανένας λόγος να μιλήσεις μαζί του για την οικονομική κατάσταση στη χώρα, εκτός κι αν αυτό αφορά πράγματι τη συνεργασία σας...
3. Δες αν και μέχρι πού μπορείς να βοηθήσεις
Σίγουρα έχεις νιώσει πως τα άτομα που βλέπουν τα πάντα μαύρα ή έστω, διακρίνουν μερικές αποχρώσεις του γκρι, θα αισθάνονταν καλύτερα αν βίωναν περισσότερη αγάπη στη ζωή τους. Και πράγματι, είναι πολύ όμορφο να προσφέρεις σε κάποιον που έχει ανάγκη. Όμως τα όρια και σε αυτή την περίπτωση είναι καθοριστικά: αν η κολλητή σου σού παραπονιέται συνέχεια και εσύ είσαι πάντα εκεί να την ακούσεις (και αν έχεις αρχίσει να νιώθεις ότι δεν το θέλεις πια αυτό), δεν πρόκειται να τη βοηθήσεις να δει τα πράγματα από άλλη οπτική. Απλώς θα γίνεσαι ο κυματοθραύστης στον οποίο θα συνεχίσουν να σκάνε ορμητικά τα κύματα του αρνητισμού της – και ίσως να σε παρασύρουν κι εσένα. Αν όμως ξέρεις πως δεν είναι ευχαριστημένη με τη δουλειά της και ακούσεις για μια κενή θέση που θα της ταίριαζε, μη διστάσεις να της το πεις. Μπορεί πράγματι να κάνει τη διαφορά.
4. Ανάλαβε (μόνο) τις δικές σου ευθύνες
Καθένας μας είναι υπεύθυνος για τον δικό του εαυτό. Όσο κι αν θέλεις να βοηθήσεις το σύντροφό σου να αρχίσει να βλέπει τα πράγματα πιο θετικά, δεν μπορείς να πάρεις εσύ την απόφαση για εκείνον. Οι έρευνες έχουν δείξει πως όχι μόνο είναι μάταιο αλλά λειτουργεί και σαν μπούμερανγκ το να προσπαθούμε να δείξουμε στον άλλο ότι το πώς βλέπουμε τα πράγματα έχει να κάνει με τον τρόπο που τα ερμηνεύει καθένας μας. Ένα αρνητικό άτομο σπάνια είναι ανοιχτό στο να ακούσει την άλλη, θετική, πλευρά και αν του πεις, για παράδειγμα, πως πιστεύεις ότι θα του ήταν χρήσιμο να αλλάξει οπτική, αυτό θα κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα: είναι πολύ πιθανό να σκεφτεί πως όλοι, ακόμα και εσύ, είναι εναντίον του... Αυτό όμως που μπορεί πράγματι να κάνει τη διαφορά είναι να συνειδητοποιήσεις ότι εσύ είσαι υπεύθυνη για τη δική σου ευτυχία και οι άλλοι για τη δική τους. Κι ο καλύτερος τρόπος να εκδηλώνεις τη θετική σου στάση είναι να τη διατηρείς, ειδικά όταν βρίσκεσαι με κάποιο αρνητικό άτομο. Δείξε με τη συμπεριφορά σου πως δεν βρίσκεις κανένα λόγο να είσαι μόνιμα καχύποπτη. Αν ο άλλος κάνει κάποιο κυνικό σχόλιο για τον δικό σου (θετικό) τρόπο να βλέπεις τα πράγματα, αγνόησέ το (θυμήσου, μην το παίρνεις προσωπικά!) και πες απλά «ας δούμε πώς θα βγει αυτό» ή «θα το ρισκάρω». Με τον καιρό, υπάρχουν πολλές πιθανότητες το παράδειγμά σου να δώσει και στον άλλο την ευκαιρία να βλέπει τα πράγματα πιο αισιόδοξα.
Πηγή:http://www.queen.gr/well-being/psyhologia/story/101481/exeis-arnitikoys-anthropoys-gyro-soy-3-1-tips-gia-na-min-se-epireazoyn